medicalartclinic@gmail.com

Τα θηλώματα αποτελούν καλοήθεις βλάβες της επιδερμίδας. Η κοινή ονομασία που χρησιμοποιείται είναι «κρεατοελιές», όμως δεν πρέπει να συγχέονται με τους σπίλους, δηλαδή με τις «ελιές». Αποτελούν μία αρκετά συχνή πάθηση του δέρματος. Συνήθως έχουν μικρό μέγεθος, στρογγυλό, είναι είτε άμισχα είτε με μίσχο, με επιφάνεια λεία ή με την όψη κουνουπιδιού προεξέχουν αλλά είναι καλοήθη και δεν εμπνέουν καμία ανησυχία. Στην περίπτωση που είναι αρκετά ευμεγέθη με λεπτό μίσχο ονομάζονται κρεμάμενη τέρμινθος. Συνήθως εμφανίζονται σε ομάδες το ένα κοντά στο άλλο. Το χρώμα τους ποικίλει, από το χρώμα του δέρματος ως καστανό ή και σκούρο καφέ.

Όπως οι μυρμηκίες και τα κονδυλώματα, τα θηλώματα προκαλούνται από τον ιό HPV (Human Papilloma Virus). Τα θηλώματα εμφανίζονται το ίδιο συχνά και στα δυο φύλλα. Εκτιμάται, ότι 60% των ανθρώπων μετά την ηλικία των 25-30 εμφανίζει θηλώματα μέχρι και την ηλικία των 70 ετών. Η ανάπτυξή τους ευνοείται από ορισμένους παράγοντες. Εμφανίζονται πιο συχνά σε άτομα υπέρβαρα ή παχύσαρκα, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (ίσως εξαιτίας της αύξησης του βάρους και των ορμονικών διακυμάνσεων), σε ανθρώπους με ενδοκρινολογικές παθήσεις (διαταραχές των επινεφριδίων, σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, κ.ά.), σε ανθρώπους που εμφανίζουν μυρμηγκιές και κονδυλώματα (τα προκαλεί ο ίδιος ιός) και σε άτομα με κληρονομική προδιάθεση. Έχει επίσης παρατηρηθεί ευρέως η παρουσία θηλωμάτων σε ανθρώπους που πάσχουν από διαβήτη, όπου συνίσταται άμεση αντιμετώπιση. Οι διαβητικοί κινδυνεύουν να αποκτήσουν φλεγμονή πολύ εύκολα καθώς έχουν διαταραχή στο ανοσοποιητικό σύστημα με συνέπεια να είναι ευάλωτοι σε λοιμώξεις, μικρόβια και ιούς.

Τα θηλώματα είναι ασυμπτωματικά, δηλαδή δεν παρουσιάζουν συμπτώματα. Ωστόσο είναι αρκετά ενοχλητικά καθώς παρουσιάζουν αίσθημα κνησμού και καύσου, κυρίως το καλοκαίρι και πιθανόν να οδηγήσουν σε μικροτραυματισμούς ή σε δημιουργία φλεγμονής. Ο πολλαπλασιασμός τους οφείλεται σε κάποιον ήπιο τραυματισμό, όπως τριβή με σφουγγάρι, με αλυσίδα που κρέμεται στο λαιμό, ή με το ξύρισμα. Προσοχή, το ξύρισμα αντενδείκνυται σε περιοχές που πάσχουν από θηλώματα, καθώς η λεπίδα μπορεί εύκολα να μεταφέρει τον ιό σε άλλη περιοχή του σώματος.

Τα θηλώματα συνιστάται να αφαιρούνται τόσο για λόγους αισθητικής όσο και για λόγους υγείας. Η αφαίρεσή τους θα μειώσει τον κίνδυνο να εξαπλωθούν ή να αιμορραγήσουν και να πυροδοτήσουν περαιτέρω φλεγμονή.

Η αφαίρεσή τους μπορεί να γίνει με:

  • Κρυοθεραπεία: Εφαρμογή μεθόδου κρυοχειρουργικής, δηλαδή εφαρμόζεται στο θήλωμα υγρό άζωτο σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία και ουσιαστικά «παγώνει» το θήλωμα και το καταστρέφεται. Το θήλωμα, λοιπόν, ψύχεται, μικραίνει και εξαλείφεται- μειονέκτημα μεθόδου: όχι άμεσα ορατό αποτέλεσμα.
  • Διαθερμοπηξία: Ηλεκτροκαυτηρίαση θηλωμάτων με ηλεκτρισμό και θερμική ενέργεια.
  • Χειρουργική επέμβαση: Η οποία εγγυάται οριστική απαλλαγή από τα θηλώματα. Είναι μία εξαιρετικά απλή και ουσιαστικά ανώδυνη για τον ασθενή διαδικασία που πραγματοποιείται στον χώρο ενός κατάλληλα εξοπλισμένου ιατρείου. Συνήθως απαιτείται μόνο τοπική αναισθησία, ενώ το μικρό μέγεθος της τομής εξασφαλίζει άριστο αισθητικό αποτέλεσμα. Επιπλέον, η χειρουργική αφαίρεση είναι η μοναδική μέθοδος που επιτρέπει την αφαίρεση μεγάλων σε μέγεθος θηλωμάτων, όπως και θηλωμάτων με κρεμάμενη τέρμινθο. Συνήθως, δεν απαιτούνται ούτε ράμματα.
  • Αφαίρεση με Laser: Επιτρέπει την αφαίρεση κυρίως μικρών σε μέγεθος θηλωμάτων, χωρίς να υπάρχει καταστροφή των γύρω ιστών. Δέσμη laser στοχεύει κατευθείαν στη βλάβη χωρίς να αφήνει σημάδια και ουλές – ανώδυνη μέθοδος με άμεση αποθεραπεία, ορατά και μόνιμα αποτελέσματα.