medicalartclinic@gmail.com

Tο μέλασμα είναι μια επίκτητη δερματοπάθεια, που χαρακτηρίζεται από συμμετρική υπερμελάγχρωση φωτοεκτεθειμένων περιοχών του προσώπου, ιδίως του κεντρικού, και, σπανιότερα, του τραχήλου. Παρατηρείται κυρίως σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας. Αν και προσβάλλονται όλες οι φυλές, το μέλασμα είναι συχνότερο σε σκούρους φωτότυπους. Η επικρατέστερη ηλικία έναρξης της νόσου είναι η δεύτερη με τρίτη δεκαετία της ζωής.

Έχουν περιγραφεί διάφορα κλινικά πρότυπα κατανομής. Το πιο σύνηθες είναι το κεντροπροσωπικό (αφορά τη περιοχή του μετώπου, της ρινός, τις παρειές, το άνω χείλος και τον πώγων). Ακολουθεί το παρειακό μέλασμα (περιλαμβάνει μόνο τη περιοχή της ρινός και τις παρειές) και η κάτω γναθιαία μορφή, η οποία εντοπίζεται στη περιοχή της κάτω γνάθου. Μια μορφή που προσφάτως έχει περιγραφεί είναι το εξωπροσωπικό μέλασμα όπου προσβάλλονται ανατομικές περιοχές εκτός του προσώπου, συμπεριλαμβάνοντας τον τράχηλο, τους βραχίονες και το στέρνο. Η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία θεωρείται ο σημαντικότερος αιτιολογικός παράγοντας. Φαίνεται όμως ότι εμπλέκονται επίσης και ορμονικοί παράγοντες. Η συσχέτιση αυτή ενισχύεται από την υπεροχή των γυναικών μεταξύ των ασθενών με μέλασμα καθώς και από την αναφερόμενη εκδήλωση ή επιδείνωση της νόσου κατά τη διάρκεια της κύησης ή μετά από συστηματική λήψη αντισυλληπτικών δισκίων.

Τρόποι αντιμετώπισης μελάσµατος:

  1. Λευκαντικές αλοιφές: Η υδροκινόνη, το αζελαϊκό οξύ, η τρετινοΐνη και το κοχικό οξύ επιδρούν µε εξειδικευμένο µμηχανισμό, αναστέλλοντας την μελανογένεση στο δέρμα. Η τοπική θεραπεία με λευκαντικούς παράγοντες βελτιώνει τη δυσχρωμία, όμως η λανθασμένη χρήση μπορεί να δημιουργήσει δερματικό ερεθισμό αλλά και να επιδεινώσει την υπερμελάγχρωση. Οροί που περιέχουν βιταμίνη C, σε περιπτώσεις επιφανειακών περιορισμένων πανάδων έχουν επίσης αποχρωστική δράση και δίνουν μια λάμψη στο δέρμα. Στην εγκυμοσύνη και στο θηλασμό η χρήση των ουσιών αυτών απαγορεύεται. Επίσης να λάβουμε υπόψη µας ότι σε κάποιες περιπτώσεις πανάδων που οφείλονται στην εγκυμοσύνη ή που σχετίζονται µε ορμονικά αίτια, µμπορεί να φύγουν από μόνες τους.
  1. Χημικά peelings: Τα αποτελεσματικότερα peelings για τη θεραπεία του μελάσµατος είναι αυτά της κατηγορίας των υδροξυ-οξέων. Με βασικά συστατικά το σαλικυλικό, γλυκολικό και τριχλωροξικό οξύ, ο δερματολόγος επιλέγει ανάλογα με τον φωτότυπο του ασθενούς ένα από τα παραπάνω συστατικά. Το χημικό peeling απομακρύνει την πλεονάζουσα μελανίνη από το δέρμα. Απαιτείται όμως μεγάλη προσοχή στην εφαρμογή του καθώς υπάρχει κίνδυνος να προκληθεί ερεθισμός και να εμφανιστεί μεταφλεγμονώδης υπερμελάγχρωση.
  1. Δερμοαπόξεση: Ανάλογα με την έκταση και το βάθος του μελάσµατος, με μια ειδική συσκευή γίνεται απολέπιση του δέρματος. Με την δερμοαπόξεση αναγεννάται η επιδερμίδα, καθώς αφαιρείται το τμήμα που παρουσιάζει τις δυσχρωμίες. Η απολέπιση μπορεί να είναι ήπιας ή έντονης μορφής, όταν όμως γίνεται έντονη δερμοαπόξεση υπάρχει πάντα ο φόβος των παρενεργειών όπως ερυθρότητα, τσούξιμο και ξεφλούδισμα.
  1. Η διάρκεια της θεραπείας εξαρτάται από τη μέθοδο που θα ακολουθηθεί και βέβαια το βάθος του προβλήματος. Το μέγιστο που μπορεί να διαρκέσει είναι τρεις μήνες και επίσης αποφεύγεται οποιαδήποτε θεραπεία σε εποχή έντονης ηλιοφάνειας. Συνιστάται να γίνεται μεταξύ φθινοπώρου και πριν ξεκινήσει η άνοιξη, καθώς είναι η μόνη περίοδος που η ηλιακή ακτινοβολία είναι εξασθενημένη.