Ατοπική Δερματίτιδα Ενηλίκων
Αφορά ενήλικα άτομα ή και άτομα στην περίοδο της εφηβείας και εκδηλώνεται ως επανεμφάνιση ή υποτροπή προηγούμενης εκδήλωσης (σε οργανισμούς με ελαττωματικό επιδερμιδικό φραγμό).
Όσο μεγαλύτερη είναι η ηλικία που εκδηλώνεται η ατοπική δερματίτιδα, τόσο βαρύτερα προβλέπονται και τα συμπτώματα. Η νόσος μπορεί να παραμείνει στον οργανισμό ακόμη και 15-20 χρόνια μετά.
Σημεία εμφάνισης και συμπτώματα είναι έντονα κνησμώδεις ερυθρές περιοχές στις εσωτερικές κυρίως πτυχές σε γόνατα, αγκώνες, λαιμό, καρπούς, αστράγαλους, χέρια. Ακόμη, μπορεί να εμφανιστεί στα φρύδια και την περιοχή των ματιών.
Πού οφείλεται η εμφάνισή της;
Αν και δεν υπάρχουν σαφή ιατρικά συμπεράσματα για την αιτιοπαθογένεια της ατοπικής δερματίτιδας, ωστόσο φαίνεται να προκαλείται από έναν συνδυασμό παραγόντων που αλληλεπιδρούν:
- Διαταραγμένο προστατευτικό φράγμα δέρματος (ατελής άμυνα οργανισμού, διείσδυση βλαβερών μικροοργανισμών).
- Γενετική προδιάθεση (κληρονομικότητα, οικογενειακό ιστορικό εκζέματος, αλλεργικής ρινίτιδας, αλλεργικού βρογχικού άσθματος).
- Ανοσολογικά αίτια.
- Περιβαλλοντολογικά αίτια.
- Ψυχολογικά αίτια (στρες).
Είναι επικίνδυνη δερματοπάθεια;
Αν υπάρχει συστηματικός ιατρικός έλεγχος, αντιμετώπιση των εξάρσεων και καθημερινή φροντίδα της ατοπικής δερματίτιδας, τότε δεν είναι απειλητική για τη ζωή του ατόμου. Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, τότε ο ασθενής παραμένει ευάλωτος σε λοιμώξεις από μικρόβια (κυρίως σταφυλόκοκκο) και ιούς (ιό απλού έρπητα κ.α.), με κίνδυνο να χρειαστεί ακόμη και νοσηλεία.
Επίσης, το δέρμα με μη ακέραιο προστατευτικό φραγμό γίνεται ευάλωτο και σε εισβολή αλλεργιογόνων, με αποτέλεσμα μια απλή πρωτεΐνη, από π.χ. τροφή ή γύρη, να δημιουργήσει εύκολα τις ιδανικές συνθήκες για τροφική ή αναπνευστική, αντίστοιχα, αλλεργία σε αυτήν, επηρεάζοντας την υγεία και την ποιότητα ζωής του ατόμου.
Διάγνωση
Η διάγνωση απαιτεί λήψη του ιστορικού του ασθενούς (οικογενειακό ιστορικό, εκδηλώσεις αλλεργιών ή άσθματος), καθώς και προσεκτική αξιολόγηση των συμπτωμάτων βάση της κλινικής εικόνας του, ώστε να αποκλειστούν άλλες δερματοπάθειες (π.χ. σμηγματορροϊκή δερματίτιδα, ψωρίαση, κα). Σε αρκετές περιπτώσεις, θα χρειαστούν και αιματολογικές εξετάσεις ή και δερματικά τεστ αλλεργίας για εξακρίβωση του αλλεργιογόνου που την προκάλεσε.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΞΑΡΣΕΩΝ
Η θεραπευτική επιλογή συνίσταται στον συνδυασμό αντιισταμινικών φαρμάκων για ανακούφιση από τον κνησμό, τοπικών κορτικοστεροειδών (κρεμών ή χαπιών) και τοπικών ανοσοτροποποιητών. Τα αντιβιοτικά χορηγούνται σε περιπτώσεις επιμόλυνσης του εξανθήματος.
Η θεραπεία θα πρέπει να προχωράει πάντα υπό την επίβλεψή του δερματολόγου και να διαρκεί όσο ακριβώς έχει συστήσει, ακόμη κι αν τα συμπτώματα έχουν υποχωρήσει. Σε πιο μέτριου βαθμού εκδηλώσεις ατοπικής δερματίτιδας, εναλλακτική λύση στην κορτιζόνη αποτελούν οι αναστολείς καλσινευρίνης, οι οποίες έχουν περισσότερο ήπια, όμως, δράση.
